นึกย้อนกลับไปเมื่อปี 2535 ปีนั้นผมกำลังจะเริ่มต้นเรียนต่อที่ใหม่ แต่ก็ปรากฎว่าเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบขึ้นภายในบ้านเมือง ที่เราเรียกันว่า "พฤษภาทิมฬ" สำหรับผมตอนนั้นอายุ 15 ปี เรื่องการเมืองไม่เคยสนใจเลย จึงไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น จากเหตุผลอะไร รู้แต่เพียงว่า เมื่อไหรจะได้เปิดเทอมเจอเพื่อนใหม่ซะที่ แต่จำได้ว่าก่อนเกิดเหตุการณ์ ตอนนั้นเกิดเพลิงไหม้ที่ห้างสรรพสินค้าพาต้าชั้นบนแถวสวนสัตว์เห็นจะได้ มาวันนี้เหตุการณ์แบบนั้นย้อนกลับมาอีกครั้ง แค่กลับตัวเลขกันเท่านั้นเอง ในขณะที่ผมก้าวเข้าสู่วัยกลางคนจากเมื่อ 18 ปีที่แล้ว ที่ผ่านมาผมไม่เคยได้รับความรู้สึกหรือเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างเหตุการณ์ "พฤษภาทมิฬ" หรือเหตุการณ์เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 แบบนั้นมาก่อนเลย และผมก็ไม่ได้ฝักไฝ่สีใด จะด้วยเหตุผลกลไกลใดๆก็ตาม เหตุการณ์แบบนี้มันไม่น่าจะเกิดกับเมืองพุทธที่ผมเติบโตมาตั้งแต่เด็กๆ ในยุคที่รบกันด้วยสงครามข้อมูลข่าวสาร เมื่อย้อนดูเหตุการณ์ในอดีต อย่างเช่น กบฎนอกราชการ หรือ กบฎ 9 กันยา ที่มีทหารออกมาแย่งชิงอำนาจกัน สืบเนื่องมาจากการออกกฏหมายเกี่ยวกับค่าเงินและการฟอกเงิน แต่สุดท้ายการที่จะชนะศึกในครั้งนั้นไม่ได้ตัดสินกันที่ใครจะเป็นฝ่ายรบแพ้หรือชนะ แต่วัดกันว่าใครเป็นฝ่ายที่ทำให้ประชาชนหรือมวลชนเชื่อว่าตนเป็นฝ่ายชนะแล้วเสียมากกว่า สังเกตุจากการที่รถถังยิงกระสุนปืนใหญ่เขาที่สถานีวิทยุจนเสียหายพังยับเยิน นั้นแสดงให้เห็นว่าอำนาจของการสื่อสาร หรือการทำสงครามข่าวสารเริ่มมีความสำคัญมากกว่าการที่จะใช้กำลังอาวุธทำลายล้างเข่นฆ่าเอาชีวิตกันอย่างไร้มนุษย์ธรรมเหมือนอย่างที่เป็นอยู่ใน
จากวันนั้นผมสละเวลา 2 วัน หยุดการทำเว็บไว้ แล้วย้อนอ่านประวัติทั้งหมดของนายกรัฐมนตรีไทยตลอดระยะเวลาที่ประเทศเราเป็นประชาธิปไตยมา จากรายนามนายกรัฐมนตรีของไทยทั้งหมด ผมคลิ๊กอ่านตามลิงค์ไล่ไปที่ละชั้นละชั้น ทุกคนทุกเหตุการณ์ ไม่น่าเชื่อทำไมผมไม่สนใจเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อ 18 ปีที่แล้ว ที่ผ่านมามันช่างน่าตกใจ มันเป็นประชาธิปไตยที่กระท่อนกระแท่นมาก จากความรู้สึกของเราที่คิดว่ามันสงบมั่นคง เกือบทุกรัฐบาลแทบไม่เคยครบวาระเลยด้วยซ้ำไป และมีรูปแบบการเปลี่ยนแปลงของขั้วอำนาจที่มีรูปแบบเดิมซ้ำซากจนคาดเดาเหตุการณ์ได้ ละครน้ำเน่า หรือหนังชีวิตที่คุณคิดว่าแย่แล้ว ถ้าคุณมาวิเคราะห์ประวัติประชาธิปไตยเรา มันจะเป็นมากกว่านั้นหลายร้อยพันเท่า เรียกว่าถ้าเอาไปทำหนัง เราจะชนะ สามก๊ก ของจีน ได้อย่างแน่นอน เมื่อเทียบกับเหตุการณ์นักศึกษาธรรมศาสตร์ในอดีตพวกเขาคงไม่ใช่คอมมิวนิสต์แน่นอน แต่เป็นชนกลุ่มน้อยที่เข้าถึงประชาธิปไตยมากที่สุดในตอนนั้น ที่ไม่อาจต้านทานกลยุทธและกำลังจากฝ่ายที่มีอำนาจมากกว่า จนปัจจุบันผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมันยังมีรูปแบบวนเวียนอยู่เหมือนเดิม ประวัตินักการเมืองต่างๆ ใครๆก็สามารถหาอ่านได้อย่างง่ายดายผ่านอินเตอร์เน็ต แต่ก็ยังสามารถเล่นการเมืองกันได้อย่างสบาย
| < Prev | Next > |
|---|
