สมัยเด็กๆพ่อจะคอยสอนไว้เสมอๆ ว่าห้ามส่งเสียงดังรบกวนคนอื่นเวลากลางคีน ยังจำเพลงที่เคยร้องกันตอนเด็กๆได้ไหมที่ร้องว่า "ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดีตรองดูซีทุกคนก็มีหัวใจเกิดเป็นคนถ้าหากไม่เกรงใจใครคนนั้นไซร้ไร้คุณธรรมประจำใจ" ไอ้ผมนะไม่ใช้ผู้ดีตีนแดงมาจากไหนหรอก แต่เคารพสิทธิส่วนบุคคลของผู้อื่นมากกว่า สมัยเด็กพอมีปัญหาข้างบ้านส่งเสียงดัง เอะอะโวบวายที่ไร เราก็ไม่รู้จะพึ่งใคร สมัยนั้นการร้องเรียนก็ทำได้ยาก แจ้งตำรวจก็ไม่ค่่อยสนใจ คงเห็นเป็นปัญหาขี้หมูราขี้หมาแห้ง อีกทั้งยังไม่มีกฎหมายเข้มงวดมากนัก ประกอบกับคนไม่มีค่อยมีการศึกษาหรือได้การอบรมเลี้ยงดูมา จึงไม่ค่่อยมีความคิดกันเท่าไร บ้านผมรับหนังซื้อพิมพ์ ไทยรัฐ มาตั้งแต่่ผมจำความได้ ตื่นมาผมก็จะต้องรออ่านต่อจากพ่อผมทุกวัน มันก็จะมีอยู่คอลัมหนึ่งที่ให้เขียนจดหมายแจ้งไปร้องเรียนได้ นั้นแหละครับทางออกของเราในสมัยนั้น พอเขียนไปปั๊บ เขาก็ลงให้นะครับ ก็มีการส่งคนทางเขตมาตรวจดูว่ามันเป็นจริงหรือเปล่า นั้นแหละถึงจะได้ผล คนพวกนี้กลัวสื่อกัน บางคนไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าหน่วยวัดความดังเสียงเป็นยัง เปิดเท่าไร ดังแค่ไหน อันตรายต่อร่างกาย สร้างความรำคาญกับคนรอบข้างอย่างไร ตอนแรกผมนึกว่าเป็นตอนสมัยบ้านเก่าที่อยู่ตอนเด็กๆ พอเอาเข้าจริงๆ ที่ไหนๆก็เป็นเหมือนกัน มลพิษทางเสียงที่ผมเจอมาตั้งแต่เด็กที่รบกวนและสร้างความรำคาญให้กับเพื่อน บ้านมากที่สุดก็ เห็นจะเป็นเครื่องขยายเสียงครับ ถัดมาก็การกินเหล้าส่งเสียงดัง การขับรถแข่งกันบนท้องถนนตอนกลางคืน มากันถนนกันอย่างกับมันจ่ายตังค์สร้างเองซะอย่างนั้น ภาษีจากคนหาเช้ากินค่ำซะเป็น่สวนใหญ่ บางคนซื้อบ้านทาวเฮาส์ไม่กี่สิบตารางวา ใช้ชีวิตเหมือนอย่างกับบ้านเดียว 200 ตาราวา ชอบมาทำกิจกรรมนอกบ้านกัน ที่จอดรถในบ้านมีก็ไม่จอด อ๋อมีอีกอย่างที่น่ารำคาญครับ หอพัก สมัยเรียนผมเช่าหออยู่ เท่าที่จำได้เรียนจบรวมทำงานด้วย อยู่มาทั้งหมดประมาณ 10 กว่าแห่งได้ ไม่รู้โชคร้ายหรือไง แม่งหนวกหูเกือบทุกหอ บางที่ก็ขึ้นอยู่กับตัวหอเองคือประมาณว่าใช้วัสดุไม่ดี บางทีก็ขึ้นอยู่กับตัวผู้เช่าเอง มันน่าจะมีกฎหมายกำหนดให้ชัดเจนไปเลยว่าสามารถใช้เสียงได้ดังกี่เดซิเบล สำหรับบ้านแบบนี้ พื้นที่เ่ท่านี้ ตอนเวลาเท่านี้ ถึงเท่านี้ จะได้มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น ไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่น แต่อย่างว่าละครับทำอะไรตามใจคือไทยแท้ อีกหน่อยก็ไม่ต้องเคารพสิทธืใคร บ้านเมืองมันถึงวุ่นวายเหมือนทุกวันนี้
พอมายุคหลังๆก็เริ่มไม่ค่อยล้าหลังชาวโลกแล้วครับ มีอินเตอร์เน็ตครับ ก็จะมีเว็บไซท์รับร้องทุกข์ครับอย่างเช่น กระทู้ของพันทิพธ์ โทรโข่ง ครับ เคยร้องเรียนพวกรถมอไซด์ซิ่ง ยามวิกาลไป ไอ้พวกเฮี้ยนี้ไม่กลัวหรอกครับ มันเหมือนรู้ มันเอาโทรโขงมาแหกปากคืน เหมือนจะบอกให้เรารู้นะว่ามึงร้องเรียนมา
| < Prev | Next > |
|---|
Newer news items:
- 01/01/2010 13:21 - คนไทยบ้าเสียงเบส
- 07/12/2009 17:03 - การร้องเรียนออนไลน์
- 17/11/2009 22:51 - 3G ไทยป่านนี้ยังไม่มา จะทันใช้เหรอ?
- 29/04/2009 23:41 - ไม่รับรักษา เนื่องจากชราภาพ
- 25/04/2009 20:06 - ฝันแปลก !!!
